wtorek, 6 marca 2018

Rodzina Papierkowskich

 Leokadia i Emil Papierkowscy
archiwum rodzinne
Historia pomocy - Rodzina Papierkowskich

   Emil i Leokadia Papierkowscy, wraz z trójką dzieci - Jerzym, Zbigniewem i Janina - mieszkali w Bydgoszczy. Emil był nauczycielem w gimnazjum, Leokadia zajmowała się domem. Gdy wybuchła II wojna światowa przenieśli się do Komorowa k. Warszawy, gdzie żyli ich kuzyni. Papierkowscy zamieszkali w willi pewnej starszej, samotnej kobiety. Spędzili w Komorowie cały okres wojny. W 1939 r. niemieccy żołnierze zaaresztowali Emila, na szczęście wkrótce wypuścili go na wolność.

   W listopadzie 1939 r. najstarszy syn Papierkowskich Jerzy przyprowadził do domu dwójkę Żydów: Icchaka Rosenblata i Chanę Majzner. Mieli ponad 40 lat, przedstawili się jako rodzeństwo. Przed wojną Rosenblat był właścicielem przedsiębiorstwa włókienniczego w Łodzi. Papierkowscy postanowili im pomóc, udzielić schronienia. Emil pracował wtedy jako sekretarz w gminie, dzięki czemu udało mu się zameldować Żydów i wyrobić im fikcyjne dokumenty. Od tej pory Icchak i Chana mieszkali z Papierkowskimi jako Stanisław i Loda Wambach.

  Stanisławowi udało się znaleźć zatrudnienie w Warszawie. Pracował jako dozorca w fabryce, a zarobione pieniądze przekazywał Papierkowskim na utrzymanie. Loda pomagała Leokadii w prowadzeniu domu i pracach w ogrodzie. Wszyscy domownicy żyli jak jedna rodzina, wspólnie jadali posiłki, spędzali czas.

   Żaden z sąsiadów nie wiedział, że Papierkowscy pomagają Żydom. Rodzina unikała kontaktów towarzyskich. Jedyną osobą, która zaczęła nabierać podejrzeń był wójt. Nie wszczął jednak żadnych działań, które mogłyby zdemaskować ukrywanych. Stanisław i Loda doczekali u Papierkowskich wyzwolenia. „Uważam, że się dobrze stało, że się chociaż dwoje ludzi uratowało” – wspomina po latach młodszy syn Papierkowskich, Zbigniew.

   Po wojnie okazało się, że ukrywani nie byli rodzeństwem, lecz parą. W  grudniu 1945 r. wzięli ślub.  Wyjechali do Łodzi, potem do Paryża, a w 1949 r. zamieszkali w Izraelu. Papierkowscy wrócili do Bydgoszczy. Po wojnie obie rodziny utrzymywały kontakty listowne.

   Za pomoc udzieloną Żydom rodzina Papierkowskich otrzymała w 1985 r. tytuły „Sprawiedliwych wśród Narodów Świata”. W 1986 r. Janina Zduniak z d. Papierkowska odwiedziła rodzinę Rosenblatów w Izraelu.

Dyplom dla Emila i Leokadii Papierkowskich i ich dzieci 
wydany przez Instytut Yad Vashem
źródło: archiwum rodzinne

Magdalena Stankowska / red. Klara Jackl, maj 2012 

Tekst pochodzi z portalu sprawiedliwi.org.pl

Wersja Angielska / English version 

niedziela, 25 lutego 2018

„Bydgoszcz - mój fyrtel”

  Jako pierwsi przedstawiamy Czytelnikom książkę Romana Sidorkiewicza, pt.  "Bydgoszcz-mój fyrtel". Ta niezwykle ciekawa publikacja opisuje miejsca, ludzi, anegdoty i obyczaje głównie z PRL'u, ale sięga także czasów po przemianie ustrojowej 1989 roku. Odnosząc się do tytułu, fyrtlem autora są Śródmieście i Bielawki. Poniżej fragment książki i kilka fragmentów recenzji:

"[...] Na rogu Zamoyskiego i Gdańskiej stoi okazała willa. Piękna architektura, szeroki balkon ze schodami ku ogrodowi. Wewnątrz - salony. W ogrodzie można się bawić, biesiadować. Po I wojnie posesja była ponoć w rękach matki Poli Negri. Nie wiem dokładnie. Być może to prawda, być może fantazja, aby Bydgoszcz zbliżyć trochę do wielkiego świata. Natomiast prawdą jest, że kamienica na Zamoyskiego numer 8 należała do matki aktorki. Jest tam tablica pamiątkowa. Wróćmy do willi — po wojnie należała do resortu spraw wewnętrznych. Istniało tam słynne kasyno-klub o potocznej nazwie "Pod pałą". Był tam wyszynk, zabawy taneczne. Oczywiście dla swoich, choć trzeba przyznać, że obcy łatwo mogli wejść. 

Willa powstała w latach 1898-1899 według projektu architekta Karla Bergnera na zamówienie Carla Grosse. W latach 1962-1992 budynek był siedzibą Klubu Milicji Obywatelskiej. MO prowadziła w niej sklep i zakładową stołówkę, zwaną powszechnie "Pod pałą"

   Władza ludowa nie bardzo izolowała się od mas pracujących. Był ruch, życie kipiało. "Bufet obficie zaopatrzony"- to hasło widziano na afiszu informującym o zabawie w każdym zakątku Polski. Wiadomo, o co chodziło - o alkohol. Informowano w ten sposób, aby obywatele nie przynosili swego alkoholu, tylko na miejscu kupowali. Przeto dawali zarobić organizatorom. W klubie "Pod Pałą" bufet rzeczywiście zaopatrzony był obficie i to nie tylko w alkohol, ale w inne, mało dostępne w owym czasie, wiktuały.[...]"

***

   „Bydgoszcz - mój fyrtel” połknąłem jak świeżą sznekę z glancem. Ta książeczka jest jak stara szafa. Skrzypi jak ją otwierasz, wylatują mole, ale strojów do wyboru mnóstwo. Są w niej kawałki wesołe i bardzo poważne. Czasem przydługie, czasem z niedosytem. Są marzenia i niespełnienia. Roman Sidorkiewicz raczy nas Bydgoszczą wielobarwną. Po niektórych bohaterach prześlizguje się, na innych się skupia. Na tych kilkudziesięciu stronach jest Bydgoszcz, której w większości już nie ma, choć w niej jesteśmy. Nie bójmy się tego powiedzieć, Sidorkiewicz to lokalny patriota w najlepszym tego słowa znaczeniu. Czuje smak Bydgoszczy i ma na nią węch. Puszcza nam film o swoim, naszym mieście, a my otwieramy usta i oddychamy. Widać, że autor lubi swoich bohaterów, choć nie zawsze się z nimi identyfikuje. „Bydgoszcz - mój fyrtel” to jest dobrze napisana historia miasta ze wszystkimi jej wadami, przywarami i kompleksami. To jest prawdziwa Bydgoszcz. Czuje się, że ją kocha. Używa języka może trochę archaicznego, ale czytelnik ten język kupuje od pierwszych zdań. A już określenia: „milicjant obywatelski” czy „prowadziła się niezbyt ciężko” to po prostu majstersztyki. Ta książeczka ma jeden zasadniczy feler, jest za krótka. Otwierasz butelkę Kujawiaka, bierzesz kilka łyków i już koniec. A apetytu jest na więcej.

Józef Herold, dziennikarz, literat, animator kultury

   „Bydgoszcz — mój fyrtel” Romana Sidorkiewicza przeczytałem z prawdziwą przyjemnością z uwagi na dobre pióro autora ale też interesującą treść. Tekst zawiera noty wspomnieniowe ludzi, którzy przeminęli, jak też zarys stosunków kulturalno - społecznych jakie panowały w tym mieście. Mój pobyt w Bydgoszczy zaczął się dopiero z początkiem lat 90 - tych ubiegłego wieku i od tego czasu pojawiają się moje dzienniki i wspomnienia dość szczegółowo oddające ostatnie 30 — lecie... Zatem z zainteresowaniem czytam o ludziach, których już nie zdążyłem poznać. Umykają w zapomnienie ludzie aktywni i wartościowi - lekarze, ludzie sztuki i muzyki. Pojawiają się zatem w dobrym wspomnieniu Romana Sidorkiewicza postaci jak: lekarze Helena Rusinowa, Jan Hauslinger, Bernard Chełkowski, dyrygent Robert Satanowski, pisarz Krzysztof Nowicki, malarka Urszula Danielewska, muzyk Artur Grudziński czy sławna skandalistka Joanna Jonscherowa. Trudno nie wymienić Hieronima Konieczki, którego imię nosi dzisiejszy teatr czy Adama Grzymały Siedleckiego. Wiele ludzi przewija się przez ten niedługi tekst, zasługujący na publikacje dla zachowania dobrej pamięci o wybitnych bydgoszczanach.

prof dr hab. Józef Banaszak biolog, literat, byty rektor Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego

   Opowieść Romana Sidorkiewicza pt. „Bydgoszcz - mój fyrtel” w pełni zasługuje na wydanie. Pisana świetnym językiem, pełna humoru i intelektualnego dystansu. Zawiera bezcenny materiał faktograficzny, przede wszystkim z lat 1950-1980. Przedstawia sylwetki mniej lub bardziej znanych, ale charakterystycznych bydgoszczan. Chroni przed zapomnieniem zdarzenia tworzące niepowtarzalny klimat miasta Bydgoszczy.

dr Stefan Pastuszewski, literat, historyk, działacz społeczny

   Roman Sidorkiewicz to inżynier, były radny miejski, działacz samorządowy na Szwederowie, bydgoszczanin, autor wielu tekstów w miesięczniku literackim „Akant” oraz w miesięczniku literackim- naukowym „Świat Inflant”. Jego praca, napisana w konwencji literackiej i popularnej, przystępnej dla wszystkich czytelników, przybliża społeczeństwu dotychczas mało znany temat dziedzictwa kultury bydgoskiej. Szczególne cenne są opisy, niekonwencjonalne zapiski biograficzne wielu znanych w Bydgoszczy osób, które już nie żyją. Autor znał je z autopsji lub obiegowych opinii czy publikacji; często zetknął się z nimi osobiście. Ponadto autor zastosował bardzo ciekawy opis osób żyjących, aktywnych i powszechnie znanych w mieście. Autor dokonał wyboru osób, ma on do tego prawo i na swój sposób ich przedstawił czytelnikom, szczególnie młodzieży. Osoby te stanowią koloryt miasta. Sidorkiewicz, w sposób zręczny, nieraz humorystyczny, odbrązowił swych bohaterów. Według swej oceny i doskonałego znawstwa, autor ukazał wizję osób i otoczenia, gdzie one żyły, czym się zajmowały, jaki miały stosunek do społeczeństwa, swoich bliskich i jego samego...Przeważają opisy osób z bydgoskiego śródmieścia i Bielawek. Autor skrupulatnie opisuje zdarzenia z życia codziennego aktywnych mieszkańców Romanowi Sidorkiewiczowi znakomicie udało się uchwycić mijający czas, który zarazem stał się fundamentem mentalności i tradycji bydgoszczan. Poprzez swoją dociekliwość i precyzję, bez patyny, autor pokazał jacy byli i są bydgoszczanie w jego pamięci i ocenie. Analizowana praca jest ważnym opracowaniem, można nazwać socjologicznym, źródłowym i historycznym dla współczesnych badaczy życia mieszkańców oraz regionalistów. Niezwykle ważną sprawą jest wskazanie przez autora miejsc zamieszkania swoich bohaterów. Wątki te stanowią cenny wkład do przedstawienia historii nie tylko miasta, ale samych ulic i domów. Autor przypomina także życie codzienne mieszkańców po II wojnie światowej, w czasach zmieniającej się rzeczywistości. Wskazał też na przenikanie i proces tworzenia się kultury mieszkańców miasta. Dotyczy to wszystkich osób, które przybyły po wojnie do Bydgoszczy z różnych stron. Przez kilkadziesiąt lat tworzyła się wspólnie, silna, własna tożsamość mieszkańców naszego miasta. Wzrastające zainteresowanie tym zjawiskiem tradycji umożliwia nie tylko diagnozę stanu świadomości społecznej, ale również formułowanie odpowiedzi na zasadnicze pytania dotyczące kształtowania się stosunków społecznych, narodowościowych, rodzących się ze stereotypów, a także mentalności grup społecznych. Proponuję dodanie do publikacji zdjęć różnych zakątków „fyrtla” Romana Sidorkiewicza jak również grafik, widoków, wizerunków osób np. karykatur. Mam przekonanie, że „ Bydgoszcz - mój fyrtel” będzie bardzo wartościową pozycją do badania dziejów kultury bydgoskiej.

dr Andrzej Bogucki, historyk, pedagog, działacz społeczny

czwartek, 21 grudnia 2017

Wystawa dobrej książki

    W latach 1933-1937 na terenie przykościelnym bydgoskiej fary przy ulicy Farnej 10 urządzano stoiska wystawowo - sprzedażne pod hasłem "Wystawa dobrej książki". Na zdjęciu widoczne stoisko z książkami z roku 1933 roku. Nad stoiskiem rozwieszono napis "Kto silnie kocha i głęboko wierzy, ten zawsze pisma katolickie szerzy". Inicjatorem był ksiądz Antoni Świadek - wikariusz w kościele farnym. Organizatorami wydarzenia były: Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Męskiej oraz Stowarzyszenie Czytelni Ludowych. 
 
      Od lewej stoją: Florian Kaczmarek, Florian Tomaszewski, 
ks. Antoni Świadek, Stefan Wieszczeciński,
Edmund Szneider i Antoni Bleja. 
Archiwum:  Ewa Sobczyńska
Tekst: Rajmund Kuczma.
Źródło: Express Bydgoski, rok 1997.

czwartek, 26 października 2017

Jerzy Rupniewski - mistrz akwareli

Jerzy Mieczysław Rupniewski (1888-1950)

    Urodził się 21 lutego 1888 roku w Warszawie. Studiował malarstwo w Szkole Sztuk Pięknych u tak znakomitych profesorów jak Konrad Krzyżanowski i Stanisław Lenz. Uczeń Szkoły Handlowej Zgromadzenia Kupców w Warszawie i Wyższej Szkoły Handlowej w Lozannie, którą ukończył w 1908 roku. W 1917 roku zorganizował pierwszą wystawę indywidualną. Pokazał na niej około stu prac. Od 1920 mieszkał w Zalesiu koło Bydgoszczy, a od listopada 1920 roku w samej Bydgoszczy. Okres II wojny światowej spędził we Lwowie, a po jej zakończeniu wrócił do miasta nad Brdą i wstąpił do Związku Polskich Artystów Plastyków. W nurt życia artystycznego miasta włączył się bardzo intensywnie, nie tylko swoją twórczością malarską, ale również poprzez współorganizowanie i członkostwo  w ważnych stowarzyszeniach artystycznych. 


 Kościół na Starym Rynku

Powrót Bydgoszczy do Macierzy

    Malował portrety rybaków, robotników, rzemieślników i sprzedawców. Należał do Konfraterni Artystów Juliana Fałata w Toruniu. Poszukując tematów, podróżował m.in. do Wenecji, Sarajewa, Dubrownika, Paryża, Lozanny, Norymbergi i Essen. Wystawiał w Muzeum Miejskim w Bydgoszczy i na Salonie Bydgoskim. 


 Kościół Klarysek
 
   Malarstwo Rupniewskiego budziło duże zainteresowanie gdyż w swojej konwencji artystycznej było niezmiernie czytelne. Z całą pewnością było ono odbiciem jego radości życia i widzianego świata. Koloryt obrazów jasny i pogodny utrzymany był najczęściej w różach, czerwieniach, jasnych błękitach i ciepłych brązach.

 Kościół Świętej Trójcy
fot. Andrzej Adamski

Fontanna Potop

    Ulubioną techniką artysty była akwarela i w niej wypowiadał się najpełniej. Właśnie akwarela rozcieńczona dużą ilością wody nadaje jego pracom świetlistości i lekkości. Artysta związany całym sercem z Bydgoszczą utrwalał jej piękno w bardzo licznych pracach. Dzisiaj wiele jego dzieł jest już dokumentem historycznym mówiącym o dawnych urokach miasta takich jak: Wenecja Bydgoska, Kanał Bydgoski, Ulica Jatki czy Stary Rynek z obecnie nie istniejącym kościołem Pojezuickim. 

   Wenecja bydgoska

 Kanał Bydgoski

    Tematem prac są również pejzaże i wspaniała architektura miast pomorskich Torunia, Chełmna, bądź też pejzaży morskich, np. Helu. Stworzył też liczne portrety i martwą naturę. Jego dzieła były prezentowane na wielu wystawach zbiorowych urządzanych przez Muzeum Miejskie w Bydgoszczy. Wystawy indywidualne były eksponowane m.in. w warszawskiej "Zachęcie". 

Kościół Klarysek

Dworzec kolejowy

 "Kochany synu"
Akwarela/papier, 46 x 57,5 cm
sygnowany p.g.: 'JRUPNIEWSKI'.
 Na odwrocie nalepki Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie
oraz Salon Doroczny zorganizowany przez TZSP
źródło: Desa.pl

Artysta w Krakowie w 1936 roku
(NAC)

    Na wystawie prac członków Okręgu Pomorskiego Związku Polskich Artystów Plastyków w maju 1946 roku otrzymał nagrodę bydgoskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej i medal 600.lecia miasta Bydgoszczy. Od wiosny 1947 przebywał w szpitalu dla psychicznie i nerwowo chorych w Świeciu, gdzie zmarł. Był nazywany "bydgoskim Canalettem". 43 jego prace znajdują się w Muzeum Okręgowym w Bydgoszczy.  Jerzy Rupniewski zmarł w wieku 62 lat 10 czerwca 1950 roku. 

Źródła:
A. Borucka - Nowicka, Jerzy Rupniewski (1888-1955), [w:] XIII Kronika Bydgoska, Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy, Bydgoszcz 1993.
Desa.pl
Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy
Narodowe Archiwum Cyfrowe.

sobota, 21 października 2017

Maja podbija Polskę

   W październiku 1975 roku Zakłady Radiowe "ELTRA" w Bydgoszczy rozpoczęły produkcję radio-magnetofonu "Maja". Wówczas był to wysokiej jakości aparat radiowy pracujący tylko na częstotliwości UKF z magnetofonem kasetowym. Na ogólnopolskim rynku urządzenie chwalono za dobrą jakość i nowoczesność.

Źródło: legendy-prl.pl

  Odbiornik został zaprezentowany na jesiennych Międzynarodowych Targach w Poznaniu w 1975 roku. Laureat konkursu "DoRo" (dobra robota!) w 1976 roku. Tylko zakres UKF, pamięć trzech stacji typu "preomat". Zasilanie 9v (6 x R14) lub sieciowe 220V. Dodatkowa bateria 6F22 do zasilania programatora. Opis i schemat w RA-7/77/s.175.





Dane techniczne (eng.):

Country: Poland   
Manufacturer / Brand: Unitra ELTRA; Zaklady Radiowe; Bydgoszcz
Year: 1975/1976     Category: Broadcast Receiver - or past WW2 Tuner
Semiconductors (the count is only for transistors): 14: BF195 BF195 BC413 BC148 BC148 BC148 BC148 BC149 BC148 BC211 BC148 BC313 BC148 BC158 UL1211 UL1492
Main principle: Super-Heterodyne (Super in general); ZF/IF 10 700 kHz
Tuned circuits: 8 FM circuit(s)
Wave bands: FM Broadcast Band Only
Details: Cassette-Recorder or -Player
Power type and voltage: Line / Batteries (any type) / 220 / 6 ×1,5 + 9 Volt
Loudspeaker: Permanent Magnet Dynamic (PDyn) Loudspeaker (moving coil)
Power out: 1 W (undistorted)
Model: Maja - Unitra ELTRA; Zaklady Radiowe;
Material: Modern plastics (no Bakelite or Catalin)
Shape: Portable set > 8 inch (usable also without mains)
Dimensions (WHD): 325 x 200 x 80 mm / 12.8 x 7.9 x 3.1 inch
Notes: UKW 66-73 MHz, 3 Vorwahltasten (Speisung aus 9V Baterie!)

 Źródło: rmf.fm


środa, 11 października 2017

3...2...1 Akcja!

   W 1969 roku rozpoczęły się prace nad produkcją filmu "Sąsiedzi". Dzięki uprzejmości Filmoteki Narodowej możemy zobaczyć różne miejsca naszego miasta  podczas kręcenia film w reżyserii Aleksandra Ścibora-Rylskiego. Akcja rozgrywa się podczas walk toczonych w Bydgoszczy między Wojskiem Polskim i polskimi mieszkańcami miasta, a niemieckimi dywersantami w dniach 3-4 września 1939 roku. W filmie możemy zobaczyć grę aktorów: Leona Niemczyka, Mariana Opanii, Józefa Nowaka, Tomasza Zaliwskiego i wielu innych wspaniałych artystów. Więcej informacji o filmie na fimweb.pl. Film dostępny jest w serwisie youtube LINK

 1) Sygnatura: 1-F-2826-12
Reżyseria: Ścibor-Rylski
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Pieńkowski Romuald
Rodzaj zdjęcia: werk
Weber Kurt, Siwek Jadwiga, Ścibor-Rylski Aleksander

2) Sygnatura: 1-F-2826-43
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Pieńkowski Romuald
Rodzaj zdjęcia: werk
Weber Kurt, Ścibor-Rylski Aleksander

3) Sygnatura: 1-F-2826-54
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Pieńkowski Romuald
Rodzaj zdjęcia: werk

4) Sygnatura: 1-F-2826-33
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Pieńkowski Romuald
Rodzaj zdjęcia: werk

 5) Sygnatura: 1-F-2826-41
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Pieńkowski Romuald
Rodzaj zdjęcia: werk

6) Sygnatura: 1-F-2826-378
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Sumik Roman
Rodzaj zdjęcia: werk

7) Sygnatura: 1-F-2826-35
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Pieńkowski Romuald
Rodzaj zdjęcia: do filmu
8) Sygnatura: 1-F-2826-26
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Pieńkowski Romuald
Rodzaj zdjęcia: do filmu

9) Sygnatura: 1-F-2826-28
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Pieńkowski Romuald
Rodzaj zdjęcia: do filmu

10) Sygnatura: 1-F-2826-14
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Pieńkowski Romuald
Rodzaj zdjęcia: do filmu

11) Sygnatura: 1-F-2826-29
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Pieńkowski Romuald
Rodzaj zdjęcia: do filmu

12) Sygnatura: 1-F-2826-17
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Pieńkowski Romuald
Rodzaj zdjęcia: werk

  13) Sygnatura: 1-F-2826-379
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Sumik Roman
Rodzaj zdjęcia: do filmu

 14) Sygnatura: 1-F-2826-369
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Sumik Roman
Rodzaj zdjęcia: do filmu

 15) Sygnatura: 1-F-2826-413
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: do filmu

16) Sygnatura: 1-F-2826-37
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Pieńkowski Romuald
Rodzaj zdjęcia: werk

 17) Sygnatura: 1-F-2826-48
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Pieńkowski Romuald
Rodzaj zdjęcia: werk

18) Sygnatura: 1-F-2826-200
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: werk

 19) Sygnatura: 1-F-2826-85
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Troszczyński Jerzy
Rodzaj zdjęcia: werk

 20) Sygnatura: 1-F-2826-158
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Troszczyński Jerzy
Rodzaj zdjęcia: werk
 
 21) Sygnatura: 1-F-2826-86
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Troszczyński Jerzy
Rodzaj zdjęcia: do filmu

 22) Sygnatura: 1-F-2826-224
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: do filmu

23) Sygnatura: 1-F-2826-228
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: do filmu

24) Sygnatura: 1-F-2826-198
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: do filmu

25) Sygnatura: 1-F-2826-244
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: do filmu

26) Sygnatura: 1-F-2826-21
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Filmoteka Narodowa
Autor: Pieńkowski Romuald
Rodzaj zdjęcia: werk

27) Sygnatura: 1-F-2826-252
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: do filmu

28) Sygnatura: 1-F-2826-264
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: do filmu

29) Sygnatura: 1-F-2826-259
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: do filmu

30) Sygnatura: 1-F-2826-307
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: do filmu

31) Sygnatura: 1-F-2826-299
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: do filmu

32) Sygnatura: 1-F-2826-320
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: do filmu

33) Sygnatura: 1-F-2826-275
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: werk

34) Sygnatura: 1-F-2826-407
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: do filmu

35) Sygnatura: 1-F-2826-356
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: do filmu

36) Sygnatura: 1-F-2826-342
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: do filmu

37) Sygnatura: 1-F-2826-335
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: do filmu

38) Sygnatura: 1-F-2826-403
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: do filmu

39) Sygnatura: 1-F-2826-391
Reżyseria: Ścibor-Rylski Aleksander
Rok: 1969
Kraj: Polska
Prawa: Studio Filmowe "Kadr"
Autor: Kłosiński Edward
Rodzaj zdjęcia: do filmu